DEKLARACIJA O POTREBI OSNIVANJA BOŠNJAČKE AKADEMIJE NAUKA I UMJETNOSTI

Dejtonska organizacija države BiH je vrlo nefunkcionalna. Nizak je stepen, ne samo nadređenosti već i međusobne povezanosti organa vlasti u državi, od državnog do općinskog nivoa. Ta činjenica ima veoma brojne loše posljedice na sve oblasti života i rada, pa tako i na organizaciju nauke, njenu društvenu ulogu i društveni doprinos. Ne možemo biti zadovoljni postojećim načinom organizacije naučnog i naučno istraživačkog rada u BiH, njegovim doprinosom i ulogom opštem društvenom razvoju.

Iz ove ocjene isključujem naučni rad na univerzitetima, jer je to posebno pitanje. Smatramo da treba sagledati mogućnosti, potrebe i oblike nove organizacije akademije nauka, kako društvenih nauka tako i ostalih. Pri tome ne dovodimo u pitanje niti postojanje niti rad Akademije nauka BiH. Smatramo da je društveno i nacionalno opravdano promisliti i ustanoviti osnove formiranja i nacionalne akademije nauka.

Njeno postojanje biproizvelo pozitivne naučne, društvene, političke posljedice. Činjenica je da se pitanjima nauke, njenog razvoja i društvene uloge niko ne bavi. Najbolja ilustracija za to je nepostojanje fonda nauke ni na jednom obliku državno-administrativne organizacije, što je jedinstven slučaj u Evropi. Sve evropske zemlje izdvajaju odrređen procenat sredstava iz svog bruto nacionalnog dohotka za nauku i naučna istraživanja. Taj procenat se kreće od 1 do skoro 4% bruto nacionalnog dohotka. Tako izdvojen novac usmjerava se prema naučnim istraživanjim  a na različite načine, preko odgovarajućih ministarstava za nauku ili fondova za nauku. Prema tome, moramo veoma više posvetiti pažnje razvoju nauke i naučno istraživačkom radu u BiH.

Ponukani višegodišnjim neprofesionalnim ponašanjem jednog dijela javnog radio i televizijskog servisa, u čijim emisijama se često protežira samo jedna politička opcija, odašilju lične frustracije, vrijeđaju jedna vjerska zajednica i vjerska i nacionalna osjećanja te politička uvjerenja građana,

Zabrinuti zbog ponašanja nekih političkih lidera u Bosni i Hercegovini koji zabranjuju davanje informacija koje su od javnog interesa, čitanje pojedinih glasila i praćenje pojedinih tv kanala,

A-SDA donosi

Deklaraciju o slobodi medija u Bosni i Hercegovini

Sloboda mišljenja i govora je jedno od temeljnih ljudskih prava definisano međunarodnopravnim i domaćim aktima; sloboda primanja i širenja informacija je neotuđivo pravo, ali i pretpostavka za nastanak i održavnje slobodnih društava. Stoga, A-SDA podržava slobodu medija uz STRIKTNO poštivanje svih međunarodnih i domaćih regula i normi koje se odnose na novinarsku/medijsku djelatnost.

Podržavamo slobodu novinarske djelatnosti i pravo na drugačije, ali argumentovano i svrsishodno mišljenje, kao pretpostavku javnog mišljenja. Naglašavamo važnost objektivnog, nepristrasnog, potpunog i blagovremenog informiranja o svim relevantnim pitanjima, posebno onima od općeg značaja, u skladu sa zakonima Bosne i Hercegovine, novinarskim kodeksima te pravilima i procedurama regulatornih i samoregulatornih tijela, gdje nema povlaštenih i zaštićenih.  Za A-SDA, ČINJENICE SU NEPRIKOSNOVENE, A KOMENTARI SLOBODNI.

Polazeći od:

Presude Međunarodonog suda pravde u Hagu u tužbi Bosne i Hercegovine protiv Republike Srbije za počinjeni genocid,

presudâ Međunarodnog suda za ratne zločine na prostoru bivše Jugoslavije,

dokazane i presuđene krivice vojnim komandantima Vojske Republike Srpske pred međunarodnim sudovima,

potvrđene optužnice Međunarodnog suda za ratne zločine protiv ratnog zločinca vođe bosanskih srba Radovana Karadžića,

stalnih pokušaja negiranja genocida iz Republike Srpske,

A-SDA donosi

Deklaraciju o Srebrenici

Član 1

A-SDA nikada neće priznati posljedice stvorene genocidom kao stvarno i konačno faktičko stanje.

Član 2

Srebrenica kao pojam najstrašnijeg masakra i genocida u agresiji na Bosnu i Hercegovinu obuhvata područje Srebrenice, Bratunca, Milića, Vlasenice i Zvornika.

Član 3

Spomenuta područja općina za A-SDA Bosne i Hercegovine predstavljaju posebno ekonomsko i političko pitanje.

Član 4

Teritorije  općina na kojima je počinjen dokazani genocid (presuda Međunarodnog suda pravde) moraju biti izvučene iz pravne jurisdikcije Republike Srpske i stavljene pod direktnu nadležnost države Bosne i Hercegovine.